Αυτά του στιλ… Τι έχει να ζηλέψει το εκεί πρωτάθλημα από το δικό μας. Ή το άλλο ότι έτσι κάνει βήμα - πίσω στην καριέρα του. Και ένα τρίτο του… ξεκάθαρα το μόνο που τον νοιάζει είναι το πιο υψηλό συμβόλαιο.

Ο Λοΐζου δεν έκρυψε από πολύ πιο πριν την θέλησή του να αγωνιστεί σε ομάδα του εξωτερικού. Το προσπάθησε στην Ολλανδία, δεν του βγήκε… Όμως επέμεινε. Όταν του δόθηκε η ευκαιρία να πάει στην Χάποελ Τελ Αβίβ, θεώρησε ότι αυτή η ομάδα μπορεί να αποτελέσει σκαλοπάτι για τον ίδιο για να πετύχει αυτό που είχε εξ αρχής στο μυαλό του.

Ναι, τα χρήματα πάντοτε παίζουν ρόλο στην απόφαση ενός ποδοσφαιριστή. Γιατί; Γιατί είναι πολλά… Πάρα πάρα πολλά συγκριτικά με άλλου είδους εργασίες. Αλλά αυτό είναι μία άλλη κουβέντα που θέλουμε κάτι τόμους για να μπούμε σε βάθος συζήτησης.

Anyway…

Ο Λοΐζου κατάφερε να γίνει... Ο σταρ στην Χάποελ. Και τους σταρ τους βλέπουν πολύ πιο εύκολα διότι λάμπουν. Σύντομα αποτέλεσε αντικείμενο λατρείας από τους Ισραηλινούς. Πήρε τα πάνω του και έγινε πρωταγωνιστής. «Χρησιμοποίησε» λοιπόν αυτό, για να πετύχει την… καλή. Εδώ να πούμε πως με την φανέλα της Χάποελ έπαιξε 37 παιχνίδια σκοράροντας 7 γκολ και δίνοντας 6 ασίστ.

Ο Ερυθρός Αστέρας τον λόκαρε ως στόχο και φυσικά δεν μπορούσε να μην γίνει αυτή η μεγάλη μεταγραφή. Η Χάποελ πήρε χρήμα, η Ομόνοια πήρε χρήμα, ο ίδιος πήρε ένα τεράστιο συμβόλαιο αλλά το πιο σημαντικό είναι πως πέτυχε τον στόχο του... Απέδειξε πως μάλλον δεν ήταν step down το Ισραήλ.

Τώρα του έμεινε να καθιερωθεί σε πιο υψηλό επίπεδο. Το πιο δύσκολο ωστόσο γι αυτόν, δεν είναι να προσαρμοστεί στο επίπεδο του πρωταθλήματος της Σερβίας. Άλλωστε εκεί μία, το πολύ δύο ομάδες πρωταγωνιστούν συνήθως.

Το πιο δύσκολο είναι να προσαρμοστεί στην ίδια τη νέα του ομάδα και να γίνει και εκεί… σταρ. Άλλωστε, εδώ που λέμε, απ΄όταν μπήκε πρώτη φορά στο ΓΣΠ με την φανέλα της Ομόνοιας, όντας περίπου έφηβος, άρχισε να λάμπει το δικό του άστρο.