Το πόσο αμείλικτο είναι καμιά φορά το ποδόσφαιρο, αποδείχθηκε περίτρανα στον συγκλονιστικό επαναληπτικό της περασμένης Πέμπτης στη Νέα Φιλαδέλφεια, μεταξύ ΑΕΚ – Ράγιο Βαγιεκάνο. Πολλές φορές στο ποδόσφαιρο λέμε πως δεν κερδίζει πάντοτε ο καλύτερος. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν προκρίθηκε η καλύτερη ομάδα. Το παραδέχθηκαν, άλλωστε, και οι Ισπανοί.

Με βάση την εικόνα των δύο αναμετρήσεων μεταξύ της ΑΕΚ και της ισπανικής ομάδας, ο Δικέφαλος άξιζε να πάρει το εισιτήριο για τους «4» του Conference League. Ωστόσο, μια σειρά αρνητικών συγκυριών, δεν επέτρεψαν στην ΑΕΚ να επαναλάβει τον άθλο του 1977, όταν η ομαδάρα του Φάντροκ είχε φτάσει, τότε, στους «4» του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Από τη μια τα εύκολα γκολ που δέχθηκε και το αυστηρό πέναλτι που δόθηκε σε βάρος της, αλλά (κυρίως) οι πολλές ξεκάθαρες ευκαιρίες που απώλεσε στον αγώνα της Μαδρίτης, έγειραν την πλάστιγγα της πρόκρισης προς την πλευρά της Ράγιο.

Στον επαναληπτικό, όμως, η ΑΕΚ ήταν συγκλονιστική. Κυριάρχησε και μέχρι το 51’ είχε ισοφαρίσει το (άδικο) σκορ του πρώτου αγώνα (3-0). Η «Αγιά Σοφιά» σειόταν και όλοι πίστεψαν στο θαύμα. Αρκούσε, όμως, μία οργανωμένη επιθετική προσπάθεια των Ισπανών και μια αδράνεια στα μετόπισθεν των κιτρινόμαυρων για να γίνει η ζημιά. Η ΑΕΚ έχασε πολλές ευκαιρίες και θα μπορούσε να είχε δώσει διαστάσεις θριάμβου στη νίκη της. Η μπάλα, όμως, δεν την ήθελε με τίποτε.

Όταν φτάνεις μια ανάσα από τα ημιτελικά και είσαι απογοητευμένος που δεν τα κατάφερες, αυτό σημαίνει πρόοδος. Για τα δεδομένα των ελληνικών ομάδων μιλάμε. Και η πρόοδος δεν αντικατοπτρίζεται μόνο στη φετινή πορεία της ΑΕΚ, αλλά και στις πορείες και των υπολοίπων μεγάλων ελληνικών ομάδων τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Conference από τον Ολυμπιακό Π. το 2024. Η τεράστια επιτυχία των ερυθρολεύκων έδωσε το έναυσμα και στις υπόλοιπες ομάδες να κυνηγήσουν τη διάκριση στην Ευρώπη.